W treści uchwały senatu uczelni czytamy, że doktorat nadany został „w uznaniu dla Jego [profesora Pierre’a Joliot] światowej pozycji naukowej i wybitnych osiągnięć w dziedzinie biochemii, biofizyki, biologii i bioenergetyki roślin, a zwłaszcza fundamentalnego wkładu w wyjaśnienie mechanizmów przemian energetycznych w centrach fotosyntezy, a także w uznaniu dla jego koncepcji wolności, kreatywności i pasji w prowadzeniu badań naukowych, która powinna stanowić przesłanie dla obecnych i przyszłych pokoleń badaczy”. Tę ostatnią kwestię poruszył zresztą profesor Joliot w swoim wykładzie doktorskim, wygłoszonym z języku francuskim. Wskazał niezwykłe znaczenie kreatywności i wolności ekspresji naukowej w badaniach, porównując proces badawczy do sztuki, takiej jak chociażby malarstwo. Podkreślił także rolę swoich dziadków i rodziców – Noblistów Marii i Pierre’a Curie oraz Irène i Frédérica Joliot-Curie w kształtowaniu pasji do nauki i radości z odkryć.